Ve büyü yapıyor insan!
Büyü yaparak büyüyor.
Büyüyor!
Çünkü ne batın var, ne batıl!
Büyüdükçe gücü yetiyor dağlara, ırmaklara, yağmurlara sonra hayvanlara.
En büyük düşmanına; “kendine” söz yetiriyor.
Korkuyor insanoğlu bilmediğinden önce!
Sonra öğrendikleri korkutuyor daha çok.
Korkularından korkarken “çığlıklar” atıyor.
Esrik ve ezbersiz…
Ölüme doğru korku içinde koşarken, yaşamın acı ile yoğrulan, rastlantı ile gelen haz dolu ırmağında kendini “sağaltmayınca” yüzemeyeceğini anlıyor.
“Kendi” gibi ama kendi dışında…
“Kendinden” ama bir o kadar yabancı.

Haberler

Söyleşi
Tamer Levent

6.Uluslararası Ordu Çocuk ve Gençlik Tiyatro Festivali

Söyleşi
Zafer Diper

Eleştiri
Hollanda Sahnesi
Servet Aybar

Eleştiri
“Vatan Kurtaran Şaban”
Nilgün Serimoğlu

Eleştiri
A.Ü. Öğrenci Oyunları
Türel Ezici

Eleştiri
Bekleme Salonu
Esra Karaca Apaydın

Eleştiri
“Gergedanlar”
Türel Ezici

Eleştiri
“Tadashi Suzuki”